Brain Damage (1988)

Υπόθεση:

Ένα μικρό σκουλικοειδές πλάσμα ονόματι Aylmer προσκολλάται σε ένα νεαρό και μέσω μίας οπής στο πίσω μέρος του αυχένα του, διοχετεύει ένα εξαιρετικά εθιστικό παραισθησιογόνο ναρκωτικό. Σαν αντάλλαγμα ο νεαρός τον βοηθάει να ικανοποιήσει την πείνα του για ανθρώπινα μυαλά.

Σχόλια:

Έξι ολόκληρα χρόνια μετά την επιτυχία του  BASKET CASE (1982), ο σκηνοθέτης  Frank Henenlotter επιστρέφει δριμύτερος με την δεύτερη και καλύτερη, κατά τη γνώμη μου, σκηνοθετική δουλειά του, που περιέργως δεν γνώρισε αντίστοιχη εμπορική επιτυχία με αυτή του  BASKET CASE και ακόμα και σήμερα δεν έχει αναγνωριστεί όσο του αξίζει ακόμα και από cult κύκλους. Ο  Henenlotter θέλησε να κάνει κάτι που να καταφέρνει να αναπαραστήσει την ατμόσφαιρα και τη δύναμη του κλασσικού  BASKET CASE, δείχνοντας όμως παράλληλα την ωρίμανση του ίδιου ως σκηνοθέτη, και κατά τη γνώμη μου το πετυχαίνει πολύ καλά, φτιάχνοντας μια πολύ ξεχωριστή κωμωδία τρόμου με κοινωνικά μηνύματα κατά των ναρκωτικών, και φυσικά με μηδαμινό budget.

Αν και το  BRAIN DAMAGE μοιάζει σε αρκετά σημεία με το  BASKET CASE, σίγουρα έχει έναν πιο ελαφρύ τόνο από το τελευταίο, από την άποψη ότι δεν χρησιμοποιεί τόσο τα καταθλιπτικά σκοτεινά Νεοϋορκέζικα τοπία, που τόση αίσθηση έκαναν στο  BASKET CASE. Επίσης λείπει ο βαθύς (για τα standards του είδους πάντα) προβληματισμός πάνω στη φύση της σχέσης των 2 πρωταγωνιστών. Στο  BRAIN DAMAGE η σχέση είναι καθαρά σχέση εξάρτησης.

Ο Brian ( Rick Hearst) χρειάζεται οπωσδήποτε τον Aylmer (προφέρεται Έλμερ) και το ναρκωτικό που ο τελευταίος του προσφέρει, όσο και ο Aylmer χρειάζεται τον Brian για να τον...βγάζει βόλτες στη γειτονιά σε αναζήτηση φαγητού. Ο Aylmer είναι ένα πλάσμα που μοιάζει περισσότερο με μια μεγάλη μωβ ακαθαρσία παρά με σκουλήκι (αν και ο  Henenlotter<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> στο παρελθόν είχε δηλώσει πώς παρομοιάζει το ανθρώπινο πέος, που είναι τόσο εθιστική η ικανοποίηση που μπορεί να προσφέρει, όσο και επικίνδυνη), με πονηρά μάτια και βαθιά φωνή, αλλά ακόμα πιο βαθύ λαρύγγι με πολλά και κοφτερά δόντια, στυλ  ALIEN<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">. Είναι τόσο αποκρουστικός σε εμφάνιση όσο είναι κυνικός και ανελέητος σε συμπεριφορά, στοιχεία που τον κάνουν εξαιρετικά συμπαθητικό σε όλους τους απανταχού σπλατεράδες και b-μουβάδες.

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Το ναρκωτικό του Aylmer είναι τόσο εθιστικό που δεν υπάρχει μέθοδος αποτοξίνωσης. Σε μία απελπισμένη προσπάθεια του Brian για κάτι τέτοιο, μια σκηνή η οποία κατά τη γνώμη μου θυμίζει την εβδομάδα αποτοξίνωσης στο TRAINSPOTTING, αλλά με πολύ χειρότερες παραισθήσεις, καταλαβαίνει ότι δεν είναι δυνατό να απαγκιστρωθεί από το πανίσχυρο παραισθησιογόνο.

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Οπότε κάπως έτσι κυλάει το  BRAIN DAMAGE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">. Μην περιμένετε ανάλυση χαρακτήρων εδώ. Ο  Henenlotter<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> δεν μας προσφέρει σχεδόν καμία πληροφορία σχετικά με τους ήρωες του, με μοναδική εξαίρεση τον Aylmer που προς το τέλος της ταινίας μας προσφέρεται μια διόλου ευκαταφρόνητη εξήγηση για την προέλευσή του, που χρονολογείται από την 4η Σταυροφορία. Ό τι όμως λείπει από πλευράς συμβατικών κινηματογραφικών χαρακτηριστικών (όπως πλοκή, ανάλυση χαρακτήρων κλπ), ο  Henenlotter<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> φροντίζει να το αντικαταστήσει με άφθονο και ακραίο gore και διεστραμμένο μαύρο χιούμορ. Το αίμα ρέει άφθονο, όσο και τα ανθρώπινα μυαλά, με ειδικά εφέ αρκετά καλά, στην παράδοση του  BASKET CASE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">.

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Επίσης, το  BRAIN DAMAGE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> περιέχει και μία αηδιαστική όσο και ξεκαρδιστική σκηνή που κατά τη γνώμη μου είναι από τις κορυφαίες στα χρονικά του cult σινεμά, και έχει να κάνει με τον πιο extreme στοματικό έρωτα που αποτυπώθηκε ποτέ σε φίλμ. Πιστέψτε με, δεν έχει ξαναγίνει!

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Το φινάλε  είναι σίγουρα αντάξιο του τίτλου του, ενώ ειδική μνεία πρέπει σίγουρα να δοθεί στην καταπληκτική (πάντα τηρουμένων των αναλογιών) ερμηνεία του  Rick Hearst<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">, που είναι απολαυστικός στο ρόλο του απρόθυμου πρεζονιού. Πιστεύω ότι σπάνια συναντάμε σε τέτοιου είδους ταινίες τόσο έντονες και συγκεντρωμένες ερμηνείες, σαν αυτή του Hearst, που είναι φανερό ότι είναι «δοσμένος» ψυχή τε και σώματι στο ρόλο του.

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε και το πανέξυπνο εσωτερικό αστείο του  Henenlotter<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">. Στη σκηνή όπου ο Brian είναι μέσα στο βαγόνι του τραίνου και μιλάει με την πρώην κοπέλα του, απέναντί του κάθεται ένας περίεργος τύπος που κρατάει στην αγκαλιά του ένα μεγάλο ψάθινο καλάθι κλειδωμένο με λουκέτο. Ναι, σωστά το μαντέψατε, είναι ο  Kevin Van Hentenryck<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">, πρωταγωνιστής του  BASKET CASE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">!!

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Σαν επίλογο, το  BRAIN DAMAGE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> είναι ένα cult διαμάντι και συστήνεται ανεπιφύλακτα για όλους τους θαυμαστές του χωρίς φραγμούς, εκκεντρικού και υπέροχου σινεμά.

<span style="color:rgb(225,136,0);font-family:Tahoma;font-size:18px;line-height:normal;">DVD Notes:

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">To  BRAIN DAMAGE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα σε DVD στην Ελλάδα.

<span style="color:rgb(225,136,0);font-family:Tahoma;font-size:18px;line-height:normal;">Διεθνείς DVD εκδόσεις:

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R0 Αμερική (Synapse Films) <span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R2 Μ. Βρετανία (Second Sight Films)

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Και οι δύο εκδόσεις είναι χωρίς περικοπές, με όλες τις σκηνές που είχαν λογοκριθεί στο παρελθόν στις Αμερικανικές κόπιες του BRAIN DAMAGE να έχουν πλήρως αποκατασταθεί. Και οι δύο εκδόσεις έχουν αναμορφική 1.85:1 μεταφορά, ενώ από extras περιέχουν ηχητικό σχολιασμό με τον σκηνοθέτη. Η R0 έχει και το πλήρες soundtrack.