Godzilla Vs Mechagodzilla II

Μετά το, σχεδόν, φεμινιστικό The Battle of Earth, ήρθε η σειρά να ικανοποιηθούν και οι άρρενες fan της σειράς, με μια ταινία που ξεχειλίζει δράση, γρήγορους ρυθμούς και τεστοστερόνη. Ο Okawara αναβιώνει έναν από τους παλιότερους αντιπάλους του Godzilla, τον Rodan, κι επαναφέρει στη πρώτη γραμμή τον Mechagodzilla σε μια νέα μορφή (Super Mechagodzilla) που είναι ακόμη πιο τρομακτική και ισχυρή από την προηγούμενη. Η ταινία χαρακτηρίζεται από καταιγιστική δράση και εκρηκτικές μάχες, ενώ ο θεατής έχει την ευκαιρία να ξαναδεί τον Godzilla σαν πατέρα, αφού για ακόμη μια φορά μετά το Son of Godzilla του 1967, το τέρας αποκτά απόγονο. Για πολλούς πιστούς λάτρεις της σειράς, η συγκεκριμένη ταινία θεωρείται η καλύτερη της δεύτερης εποχής, αλλά για μένα προσωπικά είναι κατώτερη από τις δύο πρώτες ταινίες μετά το reboot του 1984. Μια ανανεωτική, cool αύρα διαπερνά την ταινία στο σύνολό της, με τα εφέ να είναι εμφανώς βελτιωμένα από την προηγούμενη κινηματογραφική προσπάθεια και τη δράση να μπαίνει σε πρώτο πλάνο χωρίς πολλές περιστροφές και παρεκβάσεις, αλλά το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά αφελές. Παρά τις όποιες αδυναμίες της, η συγκεκριμένη ταινία είναι πολύ καλύτερη από την προηγούμενη της σειράς και καταφέρνει να ικανοποιήσει ένα φανατικό οπαδό των monster movies. Το σενάριο δεν αποδυναμώνεται από ανούσια sub-plots, η δράση της ταινίας είναι τελείως straight-in-your-face, ο ρυθμός είναι καλός και στιβαρός, οι σκηνές των μαχών είναι βίαιες κι εκρηκτικά σκηνοθετημένες βγάζοντας μια ανεξάντλητη οργή και η ένταση κλιμακώνεται ομαλά αποφεύγοντας κακοτοπιές και εμπόδια.