Reptilicus (1961)

Τμήμα από την ουρά κάποιου άγνωστου προϊστορικού ερπετού ανακαλύπτεται στα παγωμένα εδάφη της Λαπωνίας. Το εύρημα μεταφέρεται σε μια εγκατάσταση στη Δανία με σκοπό την περαιτέρω επιστημονική του μελέτη. Από ένα λάθος όμως, το τμήμα της ουράς αποψύχεται και οι επιστήμονες με τρόμο ανακαλύπτουν ότι έχει τη δυνατότητα να αναγεννά τα κύτταρά του. Το προϊστορικό ερπετό επανέρχεται στη ζωή και αρχίζει να σπέρνει τον τρόμο στη δανέζικη ύπαιθρο.

Δανέζικη ταινία επιστημονικής φαντασίας, της οποίας οι συντελεστές μάλλον ζήλεψαν την επιτυχία που είχαν οι ταινίες του Godzilla κι αποφάσισαν να δοκιμάσουν και οι ίδιοι την τύχη τους στο συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος. Το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά τους δικαιώνει αφού το Reptilicus είναι μια από τις πιο αστείες ταινίες στον χώρο των monster movies. Εμφανώς low-budget, το Reptilicus είναι ένα αριστούργημα του "κακού" κινηματογράφου, με τα εφέ της ταινίας να περιορίζονται σε χοντροκομμένα λαστιχένια τέρατα και μακέτες. Ο ίδιος ο Reptilicus είναι ένα από τα πιο κακοφτιαγμένα τέρατα στην ιστορία των sci-fi ταινιών, εμφανώς ψεύτικος, που στην american version της ταινίας ξερνάει μια animated, αγνώστου ταυτότητας φονική ουσία, ενώ στην πρωτότυπη version έχει και την ικανότητα να πετάει με τη βοήθεια, εμφανών στα πλάνα, καλωδίων. Οι σκηνές καταστροφής είναι φυσικά, ακούσια, αστείες, οι επιστημονικές διαπιστώσεις πλησιάζουν επικίνδυνα στον χώρο της βλακείας, αλλά στο σύνολό του, το Reptilicus, διατηρεί μια "αστεία" γοητεία, εξαιτίας της χαρακτηριστικής αφέλειας που είχαν οι sci-fi ταινίες των αρχών της δεκαετίας του '60 αλλά και των όμορφων χρωματικών συνθέσεων. Κατά τα άλλα υπάρχει μπόλικο stock footage, πλάνα της δανέζικης υπαίθρου που μοιάζουν να βγήκαν από τουριστικό οδηγό, ένα υποτυπώδες love-story για να ανακουφίσει τον θεατή από την υποτιθέμενη αγωνία και 1-2 τραγουδάκια για να σπάσει η μονοτονία. Ένοχη απόλαυση, ό,τι πρέπει για να περάσει κάποιος ένα ευχάριστο σαββατιάτικο απόγευμα.