Godzilla Vs Hedorah

Με νέο σκηνοθέτη να αναλαμβάνει την ταινία και τους δημιουργούς να προσπαθούν να επαναφέρουν την σειρά στο αρχικό σοβαρό της ύφος, το Godzilla Vs Hedorah αποτελεί μια αξιοπρεπής προσπάθεια, που χάνει όμως από τα αποδυτήρια εξαιτίας του περίεργου ύφους της και της αστείας ιστορίας. Στη συνταγή μπαίνουν πολλά ετερόκλητα κομμάτια όπως στοιχεία musical, animated acid trips, hippies, οικολογικά μηνύματα, επιστημονική φαντασία, psychotronic πινελιές, pop art αισθητική, ψυχεδελική ατμόσφαιρα κι ένα νέο τέρας, που ακούει στο όνομα Hedorah κι αντιπροσωπεύει τη μόλυνση του πλανήτη. Η ατμόσφαιρα είναι αρκετά σκοτεινή και στριφνή, με τον Banno να επαναφέρει το αλληγορικό, μεταφορικό ύφος των πρώτων δυο ταινιών, δίνοντας βάση σε περιβαλλοντικά ζητήματα. Το Godzilla Vs Hedorah διατηρεί στο σύνολό του μια ιδιότροπη αίσθηση, η οποία άλλες φορές λειτουργεί καλά και άλλες πάλι όχι. Σίγουρα καλύτερο από το Godzilla’s Revenge, αλλά εξαιρετικά άνισο, με την ιστορία αρκετές στιγμές να μοιάζει βλακώδης και να αποπροσανατολίζει τον θεατή.