Eaten Alive (1977)

Υπόθεση:

Ο ιδιοκτήτης ενός απομακρυσμένου Πανδοχείου δολοφονεί τους πελάτες του και εξαφανίζει τα απομεινάρια τους ένας κροκόδειλος που κρατάει στον διπλανό βάλτο.

Σχόλια:

Είναι σχεδόν καθολικά αποδεκτό από την διεθνή κοινή γνώμη ότι ο  Tobe Hooper μετά το αριστουργηματικό THE TEXAS CHAINSAW MASSACRE ψαχνόταν χωρίς να καταφέρει ούτε καν να πλησιάσει τη δύναμη και την εφιαλτική ατμόσφαιρα πανικού αυτής της μνημειώδους για το σινεμά τρόμου ταινίας.

Μάλιστα πολλοί που εμπιστεύτηκαν το ταλέντο του, κυρίως λόγω της εμπορικής επιτυχίας του POLTERGEIST, και αποφάσισαν να τον χρηματοδοτήσουν την πάτησαν άσχημα χάνοντας ολόκληρες περιουσίες. Πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι η τύχη (ή καλύτερα ατυχία) που είχε στο box office η εμπνευσμένη ιστορία με διαστημικά Ζόμπι LIFEFORCE, μια παραγωγή με τεράστιο budget που δεν κατάφερε να κάνει κέρδη ούτε μετά που κυκλοφόρησε σε VHS. Οπότε η φήμη του  Tobe Hooper στην Αμερική κλονίστηκε, με αποτέλεσμα πολλοί να τον θεωρούν εν ολίγοις ανίκανο να σκηνοθετήσει επιτυχημένες ταινίες. Μα τι περιμένανε στο κάτω κάτω; Να σπάσει τα ταμεία το LIFEFORCE; Δεν ήταν και κανένα mainstream blockbuster, όσο και να προσπαθούσαν να το πλασάρουν για τέτοιο.

Βλέποντας το  EATEN ALIVE δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω περισσότερο με τους πολέμιους του Hooper, διότι το θεωρώ άξιο διάδοχο του ούτως ή άλλως αξεπέραστου TCM, παρόλο που ο ίδιος ο Hooper το έχει αποκηρύξει σήμερα, λόγω του ότι οι πολλοί παραγωγοί της ταινίας έμπλεκαν στα πόδια του περισσότερο απ’ όσο ο ίδιος ήθελε, με αποτέλεσμα το  EATEN ALIVE να μην βγει όπως ο Hooper το είχε οραματιστεί.

Βασισμένο στη ζωή ενός Joe Ball, οποίος τάιζε στους κατοικίδιους αλιγάτορές του τα θύματά του, είναι απίστευτα sleazy και χωρίς βάθος στην πλοκή, και άρα δεν μπορεί παρά να αρέσει σε τύπους σαν εμάς! Πραγματικό trash σινεμά, εν ολίγοις.

Με αρκετές- επιφανειακές περισσότερο- ομοιότητες με το TCM, ο Hooper μας πηγαίνει χέρι χέρι στον παρανοϊκό κόσμο του Judd, ιδιοκτήτη του Starlight Motel, ενός τρισάθλιου Πανδοχείου στη μέση του πουθενά στην Αμερικανική επαρχία. Ο Judd έχει πολλά προβλήματα, κυρίως ψυχολογικά, που τις περισσότερες φορές τον οδηγούν σε αιματηρές πράξεις. Παρ΄ όλα αυτά, απολαμβάνει τη φήμη του εκκεντρικού και ιδιόρρυθμου γεράκου από τους συμπολίτες του, οπότε και συνεχίζει ανενόχλητος το έργο του, το οποίο περιλαμβάνει το τάισμα ενός γιγαντιαίου κροκόδειλου που κρατάει ως κατοικίδιο στον βάλτο δίπλα στο πάντα καλυμμένο από ομίχλη Πανδοχείο. 

Με εξαίρεση του ότι μαθαίνουμε ότι ο κροκόδειλος κάποτε είχε φάει το πόδι του Judd με αποτέλεσμα ο τελευταίος να φοράει πλέον τεχνητό πόδι, και ότι πιθανότατα είχε πολεμήσει στο Βιετνάμ, ο Hooper δεν μας δίνει σχεδόν καμία άλλη πληροφορία για τον Judd. Αντίθετα, προτιμάει να μας τον δείχνει να φλυαρεί ακατάπαυστα, χωρίς νόημα και συνοχή, όταν φυσικά δεν ασχολείται με τους πελάτες του Πανδοχείου.

Όσο για τους πελάτες, είναι ένας προς έναν! Φοβεροί χαρακτήρες, πραγματικά, που μοιάζουν σαν να ξεπήδησαν από τις σελίδες κόμικ της δεκαετίας του ’50. Από υστερικοί οικογενειάρχες, όπως ο χαρακτήρας του τακτικού σε ταινίες του  Tobe Hooper,  William Finley<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">, μέχρι τρελαμένοι σεξομανείς, όπως ο ντόπιος μάγκας που ερμηνεύεται από τον  Robert Englund<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> σε πολύ νεαρή ηλικία.

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">O Hooper καταφέρνει να μας μεταδώσει επαρκώς το κλίμα ανωμαλίας που κυριαρχεί στο  EATEN ALIVE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">, πρώτα πρώτα μέσω των επιβλητικά νοσηρών πλάνων του Πανδοχείου, στο οποίο η αποσύνθεση και η εγκατάλειψη είναι φανερές. Ξεβαμμένοι τοίχοι που έχουν κιτρινίσει από το χρόνο, αγριόχορτα να έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, και βέβαια ο βάλτος, κατοικία του κροκόδειλου, που αν τύχει και κάποιος τον περάσει για αλιγάτορα, ο Judd θα τα πάρει στο κρανίο! Η αρκετά καλή ερμηνεία του βετεράνου των Γουέστερν  Neville Brand<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> στο ρόλο του Judd ξεχωρίζει για την τρέλα της, ενώ όλες γενικά οι ερμηνείες είναι επαρκείς. Κάποιες σύντομες στιγμές έντασης προς το τέλος και καναδυό δυνατές σκηνές θα θυμίσουν λιγάκι TCM, αλλά γενικά η ταινία πάσχει κυρίως απ’ την έλλειψη ρυθμού που σε κρατάει τσιτωμένο καθ’ όλη τη διάρκεια (όπως στο TCM). Επίσης οι σκηνές gore, αν και στην εποχή τους είχαν προκαλέσει αίσθηση, με τα σημερινά στάνταρντς φαίνονται ιδιαίτερα αδύναμες. Ο κροκόδειλος πάντως δεν είναι καθόλου άσχημος!

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Αυτό που μέχρι σήμερα δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς το  EATEN ALIVE <span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">βρέθηκε να έχει τόσα πολλά προβλήματα με τη λογοκρισία διεθνώς, με αποκορύφωμα τη Μ. Βρετανία, όπου είχε απαγορευτεί ολοκληρωτικά. Πραγματικά προκαλεί εντύπωση αυτό, ιδίως σε εμάς τους Έλληνες που από τη δεκαετία του ’80 το απολαύσαμε σε full uncut VHS έκδοση.

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Γενικά μη βιαστείτε να αποκηρύξετε το  EATEN ALIVE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">, γιατί αξίζει σίγουρα ένα βλέφαρο από τους απανταχού οπαδούς του trash και του τρόμου, και οπωσδήποτε είναι must για τους οπαδούς του  Tobe Hooper<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">. Εγώ πιστεύω ότι γενικά είναι μέσα στα 5 καλύτερά του, εξαιρουμένου του TCM. Αν δε συμφωνείτε με την κρίση μου, ΟΚ. Δεν χρειάζεται να με πετάξετε και στους κροκόδειλους!

<span style="color:rgb(225,136,0);font-family:Tahoma;font-size:18px;line-height:normal;">DVD Notes:

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">To  EATEN ALIVE<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;"> δεν έχει κυκλοφορήσει σε DVD στην Ελλάδα.

<span style="color:rgb(225,136,0);font-family:Tahoma;font-size:18px;line-height:normal;">Διεθνείς DVD εκδόσεις:

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R0 Αμερική (Elite Entertainment) <span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R0 Αυστραλία (Umbrella Entertainment) <span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R0 Ηνωμένο Βασίλειο (Vipco)

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R1 Αμερική (Diamond Entertainment)

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R2 Ολλανδία (H.O.M. Vision) <span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R2 Ισπανία (Manga Films)

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">R2 Ιαπωνία (Creative Axa)

<span style="color:rgb(255,255,255);font-family:Tahoma;font-size:12px;line-height:normal;">Όλες οι εκδόσεις είναι χωρίς περικοπές. Η καλύτερη επιλογή είναι η R0 Αυστραλίας που είναι η μόνη με αναμορφική 1.85:1 μεταφορά, ενώ από extras περιέχει το trailer.